Heel lang geleden, zo een twintig jaar, kreeg ik van een geliefde een supermooi gedichtje per sms: 

Loop niet achter me, ik zal misschien niet leiden.

Loop niet voor me, ik zal misschien niet volgen.

Loop gewoon naast me, en wees mijn vriend. 

Nu ja, vriend, dat is niet helemaal wat ik van hem wou zijn, maar we waren in een fase die nogal ingewikkeld is 😉. In alle geval, ik vond en vind dit het mooiste wat ik ooit kreeg omdat het alles zegt wat ik in een relatie, een liefdesrelatie, maar ook in andere relaties, nodig heb: gelijkwaardigheid. Ah ja, vele vele jaren later ontdekte ik dat het gedichtje of de quote al bestond en van Albert Campus is. Ik dacht heel even ‘zut, hij heeft het niet zelf bedacht’, maar dat maakt eigenlijk niet uit. Het blijft mooi, voor mij. 

Loop niet achter je partner. Ook al wil hij of zij wél leiden. Je kan best wel je eigen leven leiden! Ik zeg absoluut niet, dat je niet af en toe op je partner (of vriend of familielid) mag leunen en steunen wanneer de nood hoog is. Integendeel. Dat is net waar de liefde onder andere belangrijk voor is. Het vertrouwen, de veiligheid, de steun. Er mag dus wat mij betreft tijdelijk of bewust een vorm van ‘afhankelijkheid’ zijn, zolang je je daar goed bij voelt. En dan bedoel ik écht een bewust goed voelen en niet vanuit een gevoel van ‘ik wil kost wat kost nooit van een man of vrouw afhankelijk zijn’. Puur uit principe, ofzo. Als jullie beide comfortabel zijn met jullie leven, is voor mij alles goed. Maar als de ander bijvoorbeeld te zijner tijd tijdens één of andere discussie of ruzie je op je brood geeft dat hij of zij jou wel dit of dat gegeven of geleend heeft, en dat als je je zo verder blijft gedragen, je dat maar allemaal weer terug moet geven, dan zijn we verkeerd bezig. Ik spreek uit ondervinding, het is een rotgevoel. Voor een stuk laat ik natuurlijk wat de ander zegt bij hem, want enkele uren later is de bui weer over en moet er niks teruggegeven worden, maar het geeft de ander een machtspositie die zeer nefast is voor de relatie. 

Loop niet vóór je partner is inderdaad het omgekeerde van hierboven, en toch ook weer hetzelfde. Jullie mogen gelijkwaardig zijn. De ene is niet belangrijker dan de andere, wat jullie ook doen/hebben/zijn. Je bent niet belangrijker dan de ander omdat je meer geld hebt of een ‘belangrijker’ beroep uitoefent. Of slimmer bent. Of knapper. Als je dat voelt, dan heb je een grote uitdaging in je relatie. Namelijk: STOP IT! (dit gedrag, niet meteen de relatie).

Loop naast elkaar. Op het schip der liefdesrelatie zijn twee kapiteins. Tenzij samen beslist wordt dat er één van beide kapitein is. En dat je met volle ‘goesting’ de matroos wil zijn. Dat kan ook situatie per situatie natuurlijk. Eén van beide mag best de kapitein van de financiën zijn terwijl de ander de kapitein van de opvoeding van de kinderen is. Mij best, zolang iedereen het welgemeend goed vindt. Zo niet: no way, José: loop naast elkaar en wees gelijkwaardig. 

Hoe is het in jouw relatie? Heb je het gevoel dat je achter hem of haar loopt of niet vóór je partner? Laat het me weten in de reactievelden hieronder of stuur me een mailtje op Sandra@zosandra.be.

Mijn missie is jou begeleiden als je met de belangrijke levensvraag zit: blijf ik bij deze partner of niet. Contacteer mij voor meer informatie of een gratis kennismakingsgesprek.